Όταν ο Κουτσοφλέβαρος γίνεται....Γλεντζοφλέβαρος!!!!!

    Κι έφτασε αισίως κι ο Φλεβάρης!!!! Με πολλές ελλείψεις σε νηπιάκια λόγω πολλών ιώσεων, αλλά και με αισιοδοξία για την επερχόμενη αναγέννηση της φύσης, λόγω του πολύ καλού καιρού. Ο Φλεβάρης...ο Κουτσοφλέβαρος με τις 28 (29 για φέτος ) ημέρες.
    Τον υποδεχτήκαμε με την ανάγνωση του νέου βιβλίου της αγαπημένης μας Γιολάντας Τσορώνη Γεωργιάδη και με πολλές όμορφες δραστηριότητες.

Διαβάσαμε το υπέροχο αυτό βιβλίο, που διαπραγματεύεται τη διαφορετικότητα και την αποδοχή της από την υπόλοιπη ομάδα. Κάναμε ερωτήσεις κατανόησης στα παιδιά  και μιλήσαμε για τη λεξούλα του τίτλου. Τα παιδιά αναγνώρισαν ότι είναι σύνθετη λέξη, όπως και ο Κουτσοφλέβαρος, βρήκαμε τα συνθετικά των δύο λέξεων, τα καταγράψαμε και ζωγραφίσαμε τις δύο διαφορετικές εκδοχές του Φλεβάρη.

Ο Κουτσοφλέβαρος είναι λυπημένος, γιατί έχει λιγότερες μέρες από τα αδέρφια του, αλλά, όταν εκείνα του υπενθυμίζουν τα πολλά καλά που έχει και το πόσο πολύ τον αγαπάνε γίνεται ένας πανέμορφος και χαρούμενος πια Γλεντζοφλέβαρος, που γλεντάει συνέχεια με τα αδέρφια του κι είναι πολύ χαρούμενος.

Συζητήσαμε πώς ένιωθε στην αρχή του παραμυθιού ο Γλεντζοφλέβαρος και αν έχουμε αισθανθεί ποτέ εμείς έτσι. Οι σκέψεις των παιδιών κατατέθηκαν με μεγάλη ειλικρίνεια κι αμέσως μετά καταλήξαμε στο ότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν κι έχουν δικαίωμα να αισθάνονται και να εκδηλώνουν αυτό που αισθάνονται. Κανένα συναίσθημα δεν είναι ντροπή, αλλά είναι πολύ ευκολότερο όταν το μοιραζόμαστε με άλλους ώστε να μπορέσουν να μας βοηθήσουν.

Επίσης, φτάσαμε στο συμπέρασμα ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι και τα παιδιά έκαναν την παρατήρηση ότι υπάρχουν και παιδάκι που δεν μπορούν να περπατήσουν και κάθονται σ' ένα καρότσι. Αναρωτηθήκαμε πώς μπορεί να αισθάνονται αυτά τα παιδιά και τι μπορεί να κάνουμε εμείς για να τα βοηθάμε στην καθημερινότητά τους, αν είναι στο σχολείο μας.

Για να το καταλάβουμε καλύτερα, όμως, αποφασίσαμε να το παίξουμε.

Ο Αριόν δεν μπορεί να περπατήσει κι όταν τελειώνουμε τη συζήτηση στην παρεούλα μας και πάμε στις γωνιές για παιχνίδι, εκείνος μένει μόνος....

...μπορούμε να του φέρουμε παιχνίδια κοντά του, για να παίξει κι εκείνος....

...του έπεσαν, όμως και δυσκολεύεται να τα φέρει κοντά του....τι μπορούμε να κάνουμε;;;

....μπορούμε να φέρουμε κοντά του μια καρέκλα, για να τα ακουμπήσει εκεί...

...όμως είναι ακόμη στενοχωρημένος....

...φέρνουμε να του δώσουμε λίγο φαγητό, μήπως πεινάει....

αλλά....ακόμη δεν είναι χαρούμενος....

γιατί;;;;;;;

μα, φυσικά....Μας θέλει κι εμάς κοντά του!!!! Δε χρειάζεται μόνο παιχνίδια!!!!

ΦΙΛΟΥΣ χρειάζεται, για να μοιράζεται τα παιχνίδια μαζί τους!!!!

 Γι' αυτό κι εμείς πηγαίνουμε κοντά του, τον αγκαλιάζουμε, τον βάζουμε μέσα στην παρεούλα μας και παίζουμε μαζί του, όπου μπορεί κι εκείνος να παίξει!!!!!

Τα παιδιά χάρηκαν πάρα πολύ το παιχνίδι αυτό, που καλλιεργεί την ενσυναίσθηση και θέλησαν όλα να μπουν και στους δύο ρόλους!!!

Τέλος, ζωγραφίσαμε την ιστοριούλα του Γλεντζοφλέβαρου κι υποσχεθήκαμε πως κι εμείς θα είμαστε σαν τους μήνες που αγκαλιάσαν τον Φλεβάρη και τον έκαναν να αισθανθεί πολύ χαρούμενος και θα προσέχουμε πάντα να είναι χαρούμενα τα παιδιά που βρίσκονται γύρω μας!!!!

Υποδεχόμαστε το 2016!!!!

   Η πρώτη σχολική εβδομάδα του 2016 έφτασε στο τέλος της!!! Σε όλη τη διάρκειά της, όμως, στο ολοήμερο πρόγραμμα του σχολείου μας, ασχοληθήκαμε αρκετά με τον νέο χρόνο.

Είδαμε τους αριθμούς που πρέπει να μπούνε στη σωστή σειρούλα, για να γίνει το 2016, τους ανακατέψαμε, τους ξαναβάλαμε σε σειρά.

Κατασκευάσαμε χιονάνθρωπους γράφοντας τους αριθμούς του 2016 σε 4 κύκλους και τους κολλήσαμε στη σωστή σειρά, ώστε να κάνουμε τα σώματά τους.

Αποφασίσαμε για τον καινούριο χρόνο ότι πρέπει να είμαστε όλοι πολύ αγαπημένοι και να βοηθάμε ο ένας τον άλλο, αλλά και όλους τους ανθρώπους, όταν το χρειάζονται. Κάναμε έτσι 2016 αγκαλιές για όλον τον κόσμο από το νηπιαγωγείο μας!

Συζητήσαμε για τα όνειρα που κάνουμε όλοι οι άνθρωποι, όταν ξεκινά μια νέα χρονιά, για τις υποσχέσεις που δίνουμε στον εαυτό μας και στους άλλους και για τα όσα θα θέλαμε να μας χαρίσει το 2016.

Τα όνειρά μας...διαφορετικά (όπως άλλωστε κι οι παιδικές ψυχούλες μας!!)

Άλλοι ζήτησαν φιλία, αγάπη, πολλούς ευτυχισμένους ανθρώπους γύρω τους, υγεία και πολύ φαγητό(!) κι άλλοι μπάλες και παιχνίδια!!!!!

Επίσης, αντιστοιχίσαμε τους αριθμούς με τις τρελές χιονονιφάδες που χόρεψαν στον ουρανό μας όταν δεν είχαμε σχολείο (το χιόνι της 2ας Ιανουαρίου)΄...

...και με τη βοήθεια αυτού του πίνακα βρήκαμε ποιός αριθμός είναι ο μικρότερος και τους βάλαμε όλους στη σειρά από τον πιο μικρό στον πιο μεγάλο (κάτι που δεν είχα οργανώσει, αλλά κάνοντάς τους την ερώτηση ποιός από όλους αυτούς τους αριθμούς είναι ο πιο μικρός και ποιος ο πιο μεγάλος μού πρότειναν να τους βάλουμε σε μια σειρά. Άρπαξα έτσι την ευκαιρία και τους έδειξα το σημάδι σύγκρισης χωρίς, όμως, να επιμείνω καθόλου σ' αυτό. Πρότειναν τον μικρό αριθμό να τον βάλουμε κοντά στη γωνίτσα του που είναι μικρή και τον μεγάλο να τον βάλουμε στο "ανοιχτό" που είναι μεγάλο). 

Και για το τέλος, ένα φύλλο εργασίας και χαράς με το 2016, για να παίξουμε με τους αριθμούς και να τους μάθουμε πολύ καλά!!

Καλή χρονιά σε όλους!!!!!!!

Και καλό ξεκίνημα και πάλι στα Αστεράκια Νηπιάκια μου!!!!!

Καλώς μας ήρθες Δεκέμβρη με τις ομορφιές σου!!!!!

         Και κάπως έτσι φτάσαμε και στον Δεκέμβρη με υγεία και χαρά!!!
"Τα δώρα του Δεκέμβρη" είναι πολλάαααααα!!!!!!!!!!!!Κι εμείς τα περιμένουμε με μεγάλη χαρά!!!
Το ταξίδι μας στον αγαπημένο μας Δεκέμβρη δε θα μπορούσε να μην ξεκινήσει με την αγαπημένη μας Λότη Πέτροβιτς- Ανδρουτσοπούλου, όπως και κάθε μήνας άλλωστε!!!!!!

Και από το αγαπημένος μας Καλαντάρι του Παντελή Θαλασσινού!!!!!

Καλό μήνα Αστεράκια Νηπιάκια μου!!!!!!!!!!!

Κι ακόμη καλύτερες γιορτές να έχετε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Όταν οι γραμμές γίνονται σχήματα!!!!

   Στο σχολείο μας αυτή την εβδομάδα ήρθαν κάποιοι επισκέπτες και τρύπωσαν μέσα στο κουτί της παρεούλας. Το ανοίξαμε και τι να δούμε;;;; Ωχ!!! Τι να είναι αυτά;;;;

Αυτά, κυρία, είναι κάποια σχηματάκια, που είναι πολύ όμορφα και χρωματιστά...Έχουν ένα μεγάλο σχήμα για σώμα κι ένα ίδιο, αλλά πιο μικρό για κεφάλι....

Ας δούμε, λοιπόν, τι σχήμα είναι το καθένα και να μετρήσουμε τις πλευρές του, τις γωνίες του και να μιλήσουμε γι' αυτό.

Μαζευτήκαμε,λοιπόν, όλοι στην παρεούλα κι ενώσαμε τις γνώσεις που ήδη είχαμε πάνω στα σχήματα, αφού..."όλοι μαζί, όλοι μαζί είμαστε πάντα πιο δυνατοι!" (το σύνθημα αυτό, όπως θα καταλάβατε, μας συνοδεύει σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς).

Αμέσως μετά προχωρήσαμε σε ομαδοποίηση σχημάτων....

Αφού όλοι τα καταφέραμε πολύ καλά στο να βάλουμε το κάθε σχήμα στην ομαδούλα του και να το ονομάζουμε ταυτόχρονα, αποφασίσαμε να σηκωνόμαστε ένας ένας και να παρουσιάζουμε το αγαπημένο μας σχήμα στην υπόλοιπη παρέα. Την αρχή έκανε η κυρία κι ακολουθήσαμε όλοι...

Αμέσως μετά αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε διάφορες εικόνες χρησιμοποιώντας τα σχηματάκια...

Το δεντρόσπιτο της Λαρίσας κι ένας χαρταετός με την ουρά του!!

Σπίτια, δέντρα κι ένας άνθρωπος που μένει εκεί...

Η μεγάλη έκπληξη ήρθε την ώρα των ελεύθερων δραστηριοτήτων, όταν η Έλενα χρησιμοποίησε στον μαγνητικό πίνακα σχήματα κι έδωσε αυτή τη μορφή...

...λέγοντας ότι έκανε ένα χωριό με λίγα σπίτια, ενώ κάτω είναι ένα παιδάκι που κρατάει μία τούρτά στο ένα χέρι και τον μπαμπά του στο άλλο!!!!

Επίσης, ζωγραφίσαμε τα σχηματάκια που μάθαμε...

Και, φυσικά, δε θα μπορούσε να λείψει κι ο Καντίνσκυ από τις δραστηριότητές μας για τα σχήματα. 'Ετσι, λοιπόν, παρατηρήσαμε τους πίνακές του, τους περιγράψαμε, τους δώσαμε τίτλους και ψηφίσαμε ποιός απ' αυτούς μας αρέσει περισσότερο.

και, φυσικά, κάναμε κι εμείς τον πίνακα που μας άρεσε περισσότερο!!!

Ιδού το αποτέλεσμα..

Χορέψαμε και τον κύκλο από τα Ζουζούνια κάνοντας κύκλους με όλο μας το σώμα...

Κι άλλη μια έκλπηξη μάς περίμενε, όμως, όταν τα παιδιά αποφάσισαν να παίξουν κουκλοθέατρο με τα σχηματάκια...

Η παράστασή τους ήταν εξαιρετική...έκαναν διάλογο με τα υπόλοιπα παιδιά που παρακολουθήσαν μιλώντας για τα χαρακτηριστικά των σχημάτων... λυπάμαι πολύ που δεν μπόρεσα να μαγνητοφωνήσω την εξαιρετική αυτή προσπάθειά τους!!!!

Κι όμως οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν...

συνεργάστηκαν για να κάνουν κι ένα αυτοσχέδιο κουκλοθέατρο την ώρα των ελεύθερων δραστηριοτήτων...

η προσπάθειά τους να το στήσουν...

τελικά, τα κατάφεραν...

φυσικά, είχαν και θεατές...

και το κουκλοθέατρο ξεκινάει!!!

Υπέροχες στιγμές πραγματικά, που μας κάνουν να νιώθουμε ότι τα αστεράκια μας άρχισαν πια να ξεδιπλώνουν τους εαυτούς τους και να δημιουργούν!!!!!!

Ήρθε η ώρα να δημιουργήσουμε τα σχηματάκια με τα σώματά μας....

Και αυτή αυθόρμητη δραστηριότητα των παιδιών κι επίσης εξαιρετική...

 Επίσης, δώσαμε στα παιδιά σχήματα κομμένα σε λευκό Α4 και τους ζητήσαμε να συνθέσουν μία εικόνα κολλώντας τα όπως πρέπει και να ζωγραφίσουν όπου νομίζουν ότι χρειάζεται.

Το αποτέλεσμα της προσπάθειάς τους...

Κι επειδή το παιχνίδι με τα σχήματα δε σταματά ποτέ στο νηπιαγωγείο...

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ......