Η Απελευθέρωση της Καστοριάς

11 Νοεμβρίου 1912
    Ήρθε η στιγμή να απελευθερωθεί η πολυαγαπημένη μας πόλη της Καστοριάς.Και, φυσικά, δεν μπορούμε παρά να μιλήσουμε γι' αυτό στο σχολείο μας.

Είδαμε το χάρτη της Ελλάδας μας για μια ακόμη φορά και βρήκαμε το νομό της Καστοριάς. Μιλήσαμε για το τι σημαίνει απελευθέρωση και για το πώς θα πρέπει να αισθάνονταν τότε .

Μιλήσαμε για το πόσο σημαντικός ήταν ο αγώνας των ηρώων τότε, για να μπορούμε να ζούμε τώρα εμείς ελεύθεροι, όπως είχαμε συζητήσει και για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. "Διαβάσαμε" την ημερομηνία, στην οποία αναγνωρίσαμε το 11 και το "Νοέμβριος" και μάθαμε και το 1912, στο οποίο αναγνωρίσαμε έναν έναν τους αριθμούς.

Παίξαμε με τη φράση "Απελευθέρωση της Καστοριάς" στην οποία μετρήσαμε τρεις λεξούλες και τις αναγνωρίσαμε από τα αρχικά τους γράμματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα προνήπιο αναγνώρισε αμέσως τις λέξεις λέγοντας ότι η απελευθέρωση είναι πολύ μεγάλη λέξη γιατί αργούμε να την πούμε και γι' αυτό είναι η πρώτη, που είναι πιο μεγάλη. Το "της" είναι το πιο μικρό γιατί το λέμε πολύ γρήγορα κι αυτό που περισσεύει είναι το " Καστοριάς" γιατί δεν έχει άλλο. Η αλήθεια είναι ότι με εντυπωσίασε πάρα πολύ ο τρόπος σκέψης του, αφού ήταν η πρώτη φορά που ξεδίπλωνε τόσο σωστά τη σκέψη του με τόσο εύστοχα επιχειρήματα.

Και, για τέλος, το Α της απελευθέρωσης.....το γνωρίζουμε, το γράφουμε στον αέρα με το χεράκι μας, το αναγνωρίζουμε σε λεξούλες που υπάρχουν στο ταμπλό μας και στην τάξη μας, το ζωγραφίζουμε και προσπαθούμε να το γράψουμε για πρώτη φορά....

Γραμμές και σχήματα

        Μια όμορφη και ηλιόλουστη μέρα ένα από τα σχοινάκια που έχουμε στο σχολείο μας θέλησε να βγει στην αυλή μας και να παίξει με τα παιδιά....το πήραμε, λοιπόν,και βγήκαμε έξω για παιχνίδι. Αφού παίξαμε όπως θέλαμε μαζί του, εκείνο κουράστηκε και θέλησε να το αφήσουμε κάτω για να ξεκουραστεί. Ζήτησε τη βοήθεια της κυρίας και τεντώθηκε, τεντώθηκε, τεντώθηκε μέχρι που έγινε....μια ΕΥΘΕΙΑ γραμμή...τα παιδιά είδαν αυτή τη γραμμή, την ακολούθησαν με το χέρι τους, περπάτησαν πάνω της και τη ζωγράφισαν σε ένα χαρτί.

       Αμέσως μετά το σχοινάκι μας αφού κουνήθηκε πάλι με τη βοήθεια της κυρίας, δεν ήταν πια τεντωμένο...άλλαξε....έγινε κάτι σαν κύμα....σαν συννεφάκι ανοιχτό (!)...έγινε μία ΚΑΜΠΥΛΗ γραμμή. Και πάλι ακολουθήσαμε τη γραμμή αυτή με το χέρι μας, την περπατήσαμε και η δεύτερη ομάδα μας ανέλαβε να τη ζωγραφίσει.

      Ήταν πολύ ζωηρό, όμως, και δε σταμάτησε ούτε τότε....έγινε κάτι σαν ψηλό βουνό και σαν κεραυνός...έγινε μία ΤΕΘΛΑΣΜΕΝΗ γραμμή...και πάλι το ακολουθήσαμε και πάλι περπατήσαμε πάνω του και πάλι το ζωγραφίσαμε.

     Την επόμενη μέρα προσπαθήσαμε να βρούμε πράγματα που μας θυμίζουν αυτές τις γραμμές.

     Και με έναν μαγικό τρόπο το μυαλό μας πήγε στα σχήματα...παίξαμε μαζί τους...

 και η κάθε ομάδα ανέλαβε να παρατηρήσει, να περιγράψει ένα σχήμα και να το ζωγραφίσει, όπως μπορεί.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα της προσπάθειας μας...

 Ποιό απ' αυτά τα σχήματα μας φαίνεται πιο εύκολο;;;Ο ΚΥΚΛΟΣ, φυσικά!!!!!!! Κι αποφασίσαμε να κάνουμε πολύ όμορφες δημιουργίες με κύκλους μόνο.....

Οι δημιουργίες μας είναι εκπληκτικές!!!!!Δε συμφωνείτε;;;;;

Στη συνέχεια θα δημιουργήσουμε κι άλλα πολλά όμορφα πράγματα και με άλλα σχήματα!!!!!

Η αποταμίευση στο σχολείο μας

        Η 31η Οκτωβρίου είναι ημέρα αφιερωμένη στην αποταμίευση. Λίγο δύσκολη έννοια για την εποχή μας, όσον αφορά στην οικονομική της μορφή, ωστόσο, όμως, έννοια σημαντική, την οποία συνηθίζουμε να συζητάμε με τα παιδάκια μας κάθε χρόνο.
       Ξεκινήσαμε και φέτος βάζοντας έναν κουμπαρά σε περίοπτη θέση στην παρεούλα μας. Τα παιδιά αναγνώρισαν αμέσως ότι πρόκειται για κουμπαρά και είπαν ότι εκεί βάζουμε τα λεφτά που μας δίνουν η γιαγιά κι ο παππούς κι η μαμά κι ο μπαμπάς, για να τα μαζεύουμε.
       Γιατί, όμως, να πρέπει να μαζεύουμε τα χρήματά μας και να μην τα σπαταλάμε;;;
Οι απαντήσεις τους διάφορες: - Για να αγοράζουμε ό,τι θέλουμε, ακόμα και σκυλάκι
                                                 - Για να αγοράσουμε παιχνίδια, αλλά όχι σοκολάτες...
                                                 - Για να πάρουμε μπάλες
                                                 - Για να πάρουμε λουκούμια!
                                                 - Για να τα βάλουμε στην τράπεζα!
Τι είναι η τράπεζα;  - Είναι ένα μέρος, που εκεί φυλάμε τα λεφτά μας και δε μας τα παίρνουν...
                                - Εκεί βάζουμε την κάρτα και παίρνουμε λεφτά!
Μπορούμε, όμως, να πάρουμε λεφτά από την κάρτα, αν δεν έχουμε φροντίσει εμείς να μαζέψουμε και να τα έχουμε καταθέσει στην τράπεζα;;; Τα παιδιά απάντησαν πως όχι και μοιράστηκαν μαζί μας τις εώς τώρα εμπειρίες τους σε σχέση με την τράπεζα. Αν έχουν επισκεφθεί ποτέ τράπεζα με τους γονείς τους, πώς είναι μία τράπεζα, ποιοί δουλεύουν εκεί, τι μπορούμε να κάνουμε σε μία τράπεζα.
          Ένα νήπιο είπε πως τα λεφτά, αλλιώς τα λέμε και χρήματα και πως υπάρχουν και χαρτονομίσματα. Δείξαμε, έτσι στα παιδιά αληθινά και ψεύτικα χρήματα και κάναμε ταξινομήσεις σε χαρτονομίσματα και κέρματα, καθώς και στα αληθινά και ψεύτικα χρήματα. Παρατηρήσαμε τους αριθμούς που έχουν πάνω τους τα χρήματα, αναγνωρίσαμε όσους μπορούσαμε και τους καταγράψαμε.

         Επίσης, ένα νήπιο είπε πως τα χαρτονομίσματα είναι πιο πολλά λεφτά και μ' αυτά μπορούμε να αγοράσουμε πιο πολλά πράγματα. Τα ρωτήσαμε αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κέρματα ή χαρτονομίσματα για να αγοράσουμε μία σοκολάτα ή ένα σπίτι. Απάντησαν ότι σοκολάτα και μικρά πράγματα μπορούμε να αγοράσουμε με τα κέρματα και σπίτι μπορούμε να αγοράσουμε με χαρτονομίσματα, γιατί είναι πιο μεγάλο. Με την αφορμή αυτή μιλήσαμε λίγο για τις έννοιες φθηνό και ακριβό, έννοιες, όμως, που ήταν δύσκολο να κατανοήσουν τα παιδιά και για το λόγο αυτό δεν επιμείναμε πολύ.
         Και, φυσικά, δεν μπορούσαμε να μην κατασκευάσουμε και έναν κουμπαρά, τον οποίο και πήραν τα παιδιά στο σπίτι τους...(επειδή, όμως, ξέχασα να τους βγάλω φωτογραφία, σας δείχνω το δικό μου δείγμα). Είναι φτιαγμένος από ένα πλαστικό ποτήρι τυλιγμένο με χαρτοταινία και βαμμένο με τέμπερα και το πρόσωπο με χαρτόνι κάνσον.

    Μία πολύ καλή πρόταση για την ημέρα αυτή είναι το βιβλίο "Ο κουμπαράκος και η τσεπούλα" από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, αν δεν κάνω λάθος...μας το είχε φέρει μια μαμά κάποια χρονιά και άρεσε πολύ στα παιδιά, αλλά δυστυχώς φέτος δεν το είχαμε. Επιφυλάσσομαι για του χρόνου.....
    Και, φυσικά, είπαμε ότι τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή μας δεν αγοράζονται με χρήματα. Ποιά είναι αυτά;;;; Η υγεία μας, η ευτυχία, το χαμόγελο, η αγάπη, οι άνθρωποι που αγαπάμε, οι χαρούμενες στιγμές που ζούμε στο σχολείο και με τους αγαπημένους μας ανθρώπους. Αξία ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ!!!!!